 |
 |
|
| در شهر غربت ای خدا هرگز تو آزارش مکن* یارب تو او را همچو من بر غم گرفتارش مکن |
|
روزی که رفتی شکستی عهدی که زیر بارون با دل من بستی فکر کردم اگه بری بازم میای چون عاشقم هستی من ولی هنوز یاد اون عهدمون هستم هنوز از عطر موهات عاشقونه مستم چشمامو به روی چشم دیگرون بستم حیف من... حیف من... حیف من... گناه من عاشقی بودو به پات سوختم روزی هزار بار بازم چشم به راهت دوختم تو نبودی ومنم کنج دلم گفتم حیف من... حیف من...حیف من... توی زندون دل توحکم تیرمو نوشتن میمیرم از عشقت ولی میدونم که توو بهشتم جشن مرگمو میگیری با رقیبم مینشینی یه روز دوباره اما منو توو رویا میبینی
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه پانزدهم مهر 1387ساعت 5 بعد از ظهر توسط نفرین شده |
|
|
صفحه نخست پروفایل مدیر وبلاگ پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
به تو باختمو تو این بازی رو بردی ،تبریک
زیر و رو شدم به روتم نیاوردی، تبریک بودن و نبودنم برای تو فرقی نداشت واسه مرگ عاشقت غصه نخوردی، تبریک مبارک دلت باشه این همه بی احساسیات حق داری دیگه نشناسی منو با اون قلب سیات حق داری گریه هامو ببینی و بخندی آزادی تا به هر کی دوس داری دل ببندی روز من تاریک شد... تبریک شب به من نزدیک شد ، تبریک جاده ی عاشقی ما مثل مو باریک شد...تبریک |
| نوشته های پیشین |
|
آذر 1388 آبان 1388 مهر 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 |
|
RSS
|
