نگاه کن من چه بی پروا چه بی پروا به مرز قصه های کهنه میتازم

نگاه کن با چه سختی توو این سرما برای عشق یه فصل تازه میسازم

یه فصل پاک یه فصل امن و بی وحشت برای تو که یه گلبرگ زود رنجی

یه فصل گرم و راحت زیر پوست من برای تو که با ارزشترین گنجی

نگاه کن من به عشق تو چه لیلا وار تن یخ بسته ی پروازو میبوسم

بیا گرم کن منو با سرخی رگهات من اون رگ های پرآوازو میبوسم

تو رو میبوسم ای پاکیزه ی عریان،تورو پاکیزه ، ای مخمل قرآن

طلوع کن من حرارت از تو میگیرم ظهورکن من شهامت از تو میگیرم

بیا هیچ کس مثل منو تو عاشق نیست مثل ما عاشق و همسایه و همدم

بیا از شیشه ی سخت و بلند عشق مثل ارابه ی نور رد بشیم با هم

نگاه کن من چه شبنم وار چه شبنم وار به استقبال دستهای خزون میرم

هراسم نیست از این سرمای ویرانگر برای تو من عاشقانه میمیرم