به خاک مقدس عشق می افتم برگرد، رو به کعبه مقدس عشق میکنم برگرد

در محراب عشق سجده میکنم برگرد... بیا و در همین قلب خسته بمان ، من تحمل این دوری وفاصله را ندارم ونمی توانم حتی برای یه لحظه دوریت را باور کنم و نمیخواهم باور کنم

نمیتوانم وجودی را که بودنش برایم آرامش داشت را از یاد ببرم و نمیخواهم از یاد ببرم. تو که میدانی من بی تو هیچم

اشکم روی گونه هایم جاریست

دلتنگی عجیبی تمام وجودم را فرا گرفته است. چشم هایم را میبندم و خاطرات را مرور میکنم ...

نمیخواهی که بروی؟ با من از رفتن نگو...

یادت هست که چه آرام و بی بهانه از کوچه پس کوچه های دلم گذشتی؟

و پا به کلبه کوچک احساسم گذاشتی.یادت هست که گفتی تمام آسمان من خلاصه در چشمان توست...

هرگز ندیدم بر لبی لبخند زیبای تو را

هرگز نمیگیرد کسی در قلب من جای تو را

دوستی واقعی مثل سلامتی هست ارزش اون رو معمولا تا وقتی که از دستش بدیم نمی دونیم

یک دوست واقعی اونی هستش که وقتی میاد که تموم دنیا از پیشت رفتن.

جلوی من قدم بر ندار، شاید نتونم دنبالت بیام. پشت سرم راه نرو، شاید نتونم رهرو خوبی باشم. کنارم راه بیا و دوستم باش.

چی شده اون همه احساس؟ اینو هرگز نمیدونم

دیگه بستمه شکستن ، نمیخوام عاشق بمونم

هنوزم منتظرم بعد یه عمر جدایی

هنوزم دوستت دارم با همه بی وفایی

شمع دانی به دم مرگ به پروانه چه گفت؟

گفت ای عاشق بیچاره فراموش شوی

سوخت پروانه ولی خوب جوابش داد

گفت:طولی نکشد تو نیز خاموش شوی

هر روز میشینم تو رو ببینم

توی خیابون زیر بارون

آخ چه خوش خیالم که بر میگردی

باور ندارم...

اگه تنها شدنم ای خدا یه قسمته

پس بذار تنها بمونم،تنهایی یه نعمته

هر چی غصه ست به سر من اومده

تو که رفتی جای تو غم اومده

تو که رفتی همه چی تموم شده

خنده این روزا برام حروم شده

تو که رفتی طاقتم سر اومده

اشک چشمام از غمت کم اومده

تو که رفتی واسه من دنیا غریبه به خدا

تو که رفتی زندگی دیگه تمومه به خدا

دیگه من طاقت ندارم نمیتونم بمونم

این روزا از بهت غربت نصفه جونم به خدا

انگار نه انگار که یه روز خاطره هامون یکی بود

قول وقرارمون یکی ، حال وهوامون یکی بود

هنوز گلای خشک تو، رو طاقچه اتاقمه

عطر حضور تو ولی، تو لحظه های من کمه

تو نیستی و صدات هنوز مرحمه زخمای منه

ترانه ی نگاه تو ، مونس شبهای منه

عشق من ... تو تو تو

عشق من ... تو

بی توبودن یعنی مردن برای من ، من ، من

اگر در دل میدیدم غم و درد جدایی را به دل هرگز نمیدادم خیال آشنایی را

در این دنیا نکردم من گناهی

فقط کردم به چشمانت نگاهی

اگر اینک نگاهی شد گناهی

مجازاتم بکن هر طور که خواهی

در این دنیا من او را میپرستم

هم او را هم خدا را می پرستم

تمام مردمان یکتا پرستند

ولیکن من دو تا را میپرستم

عشق یعنی همچو من شیدا شدن

عشق یعنی قطره دریا شدن

عشق یعنی دیده بر در دوختن

عشق یعنی در فراغش سوختن

هر چی تو دنیا غمه مال منه

روزی هزاربار دل من میشکنه

دل دیگه اون طاقتا رو نداره

پشت سر هم داره بد میاره

از در و دیوار واسه دل میباره

دوستت دارم بدون تا زنده هستم

تا دنیا دنیاست به پای تو نشستم

اشکی که هنوز تو چشامی ، شعری که هنوز رو لبامی،بغضی که هنوزه تو صدامی

جونی .... آه

دیگه رو خاک وجودم نه گلی هست نه درختی

لحظه های بی تو بودن میگذره اما به سختی

دل تنها و غریبم داره این گوشه میمیره

ولی حتی وقت مردن باز سراغتو میگیره

میرسه روزی که دیگه غرق دریا میشه خونه م

اما تو دریای عشقت باز یه گوشه ای میمونم

بد جور دلم تنگه واست میخوام که باز ببینمت

ستاره ی سهیلمی از آسمون بچینمت

واست نوشتم نامه ای شاید دلت بسوزه

نیستی اما دوستت دارم

هنوزم که هنوزه ...

اینجا اشکه تو چشام به کسی نشون ندادم

اگه بشکنه غرورم خم به ابروم نمیارم

وقتی نیستی هر چی غصه ست تو صدامه

وقتی نیستی هر چی اشکه تو چشامه

از وقتی رفتی دارم هر ثانیه از غصه رفتنت می سوزم

کاش که بودی و می دیدی که چی آوردی به روزم

حالا عکست تنها یادگاره از تو

خاطراتت تنها باقی مونده از تو

وقتی نیستی یاد تو هر نفس آتیش میزنه به این وجودم

کاش از اول نمیدونستی من عاشق تو بودم

پس از رفتنت ...

آرزوهایم را دفن خواهم کرد

دفتر خاطراتم را به آب خواهم انداخت و قاب عکس اتاقم را به پستوی زمان خواهم سپرد

نبودنت را باور خواهم کرد و اجازه ورود هیچ نگاهی را به رویاهایم نخواهم داد

اما کاش...!

قبل از رفتنت به گنجشک های شهر بسپاری برق انتظار را در چشمانشان نگاه دارند ...

شاید رفتنت را برگشتی دوباره باشد.

مثل یه قصه زیبا مثل یه خواب کوتاه

من اسمتو گذاشتم قشنگترین اشتباه

بی تو هر لحظه من شکست بی صدا بود

این خنده ها دروغه بی تو شادی کجا بود

دست نوازش تو هنوز رو پوست منه

گرمی خوب دستات منو آتیش میزنه

روزای شادی و عشق حیف که چه زود میگذره

از قصه منو تو چی موند به جز خاطره

یه قاب عکس خالی زیر پاهات همیشه

یه پنجره که هرگز به جایی باز نمیشه

گرفته پر ستاره فانوس عشق دوباره

نرفته از یاد آیینه هنوز رنگ نگاهت

رفتی تو از زندگیم انگار که یک خواب بودی

تو لحظه های عمرم افسوس که کمیاب بودی

می دونستم از اول این رسم زندگی نیست

خوشبختی ها زود گذر هرگزهمیشگی نیست

به دنبال یه رویا که دست نیافتنی بود

میدونستم از اول قلبم شکستنی بود

خاطرات رفته بر باد، یاد عشق رفته ازیاد

تو که بی وفا نبودی نمیدونم کی یادت داد

تو رو دیدم می دونستم،می دونستم که اسیری

تو خداحافظ نگفتی،می دونستم داری می ری

می رم از زندگی تو ، گر چه هستی روزگارم

میرم چون عاشقت هستم باید آزادت بذارم

بذار من بشکنم از عشق بشم بارون و ببارم

آخه من طاقت اشکو توی چشم تو ندارم

بی تو سر گشته و تنها مثل برگی روی رودم

تو واسم زندگی بودی، من واست تجربه بودم

چنین با مهربانی خواندنت چیست؟

به این نا مهربانی راندنت چیست؟

بپرس ازاین دل دیوانه ی من

که ای بیچاره عاشق ماندنت چیست؟

اگه فکر میکنی که رفتنت باعث شکستنم میشه

اگه فکر میکنی که بعد از رفتنت اشک می ریزم

اگه فکر میکنی که با نبودنت لحظه هام خالی میشن

اگه فکر میکنی که هر لحظه دلم برات تنگ میشه

اگه فکر میکنی که بی تو می میرم

درست فکر میکنی....

تو که می دونی نبودنت رو تاب نمیارم

پس ... بمون

باور نمیکنم که تلاش مدام من در جاده های اندوه وحسرت ، ندیدنست

باور نمیکنم بیهوده است رفتن من، نا رسیدنست

باور نمیکنم که مرا طرد کرده ای ...

تو برام خورشید بودی توی این دنیای سرد

گونه های خیسمو دستای تو پاک میکرد

حالا اون دستا کجاست؟ اون دو تا دستای خوب

چرا بی صدا شده لب قصه های خوب

من که باور ندارم اون همه خاطره مرد

عاشق آسمونا پشت یک پنجره مرد

آسمون سنگی شده، خدا انگار خوابیده

انگار از اون بالاها گریه هامو ندیده

نه باران، نه پرنده و نه ...

کمی عشق با جاده ی کوتاه ؛

زندگی آنقدر بزرگ نیست

که من نمیرم تا تو عاشق بمانی

لحظه ها را باتو بودن، در نگاه توشکفتن، حس عشقو در تو دیدن

مثل رویای تو خوابه

با تو رفتن باتو موندن مثل قصه تو رو خوندن،تا همیشه تورو خواستن

مثل تشنگی به آبه

بی تو اما سر سپردن، بی تو و عشق تو بودن

تو غبار جاده موندن، بی تو خوب من محاله

بی تو حتی زنده بودن بی هدف نفس کشیدن

تا ابد تو رو ندیدن واسه من رنج و عذابه

اگه چشمات منو می خواست، تونگاه تو میمردم

اگه دستات مال من بود جون به دستات می سپردم

اگه اسممو میخوندی دیگه از یاد نمیبردم

اگه با من تو میموندی،غم دنیارو میبردم

تو رفتی و دو چشمانم به در ماند

سکوت سرد سایه تا سحر ماند

سکوتی تلخ و اندوهبار و سنگین

لبانم تا سحر بی همسفر ماند

ز شادی های سبز باتو بودن

برایم شاخه ای بی برگ و بار ماند

تو رفتی و ندانستی که بی تو

خیالت تا ابد در قلب و سر ماند

_________¤¤¤¤¤¤¤¤____________¤¤¤¤¤¤¤¤¤
_______¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤_______¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
_____¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤__¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
___¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤_______¤¤¤¤¤
__¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤_________¤¤¤¤
_¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤________¤¤¤¤
_¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤_____¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤___¤¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤_¤¤¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
_¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
__¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
____¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
______¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
_________¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
____________¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
______________¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
_________________¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
___________________¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
_____________________¤¤¤¤¤¤
______________________¤¤¤¤
_______________________¤¤

اگه هم زبون نبودم

اگه مهربون نبودم

چه کنم؟ این دل شکسته رو؟

اگه سرد و مرده بودم

اگه پر نمی گشودم

به تو نمی بستم این دو بال خسته رو

من همیشه با تو هستم

تو رو از جون می پرستم

من فقط با تو می تونم

توی این دنیا بمونم

اگه تو نمونی پیشم

به خدا دیوونه میشم

چه زیبا گفتم دوستت دارم، چه صادقانه پذیرفتی

چه فریبنده آغوشم برایت باز شد، چه ابلهانه با تو خوش بودم

چه کودکانه همه چیزم شدی، چه زود به خاطر یک کلمه مرا ترک کردی

چه ناجوانمردانه نیازمندت شدم،چه حقیرانه واژه غریب خداحافظی به من آمد...چه بی رحمانه ... من سوختم!

رفتی نموندی بی وفا ...

انگار اثر نداشت دعام،دل منو شکستی

غصه نخور... فدای سرت

نشد که اینو بدونی عاشقی حرف آخره

عشقه که قلب آدمو تا روی ابرا میبره

ما رفتیم اما فکر نکن دنیا همین جور میمونه

یه بی وفا پیدا میشه قلب تو رو میسوزونه

من عشقت رو به همه دنیا نمیدم

حتی یادت رو به کوه و دریا نمیدم

با تو میمونم واسه همیشه

خاطرات تو رو چه خوب چه بد،حک میکنم

توی تنهاییام فقط به تو فکر میکنم

خدایا باز هم کمکم کن

در سختی های روزگار، در حوادث روز و شب

از تنگناهای این سو و اندوه های آن سو

رهایم کن

صد سال بعد از مرگ من

تا بشکافی قبر من

خواهی شنید از قلب من

دوستت دارم محبوب من ...

ناپلئون میگه:

حرفی بزن که بتونی بنویسیش،یه چیزی رو بنویس که بتونی امضاش کنی،چیزی رو امضا کن که بتونی پاش واسی

پس؛ دوستت دارم

امضا(پریسا)

خسته ام از بغض کهنه ی عشق

سنگینی تحملش تو صدام

خوبه که به یاد تو قانع ام

میتونم بگذرم از شکوه هام

باورش سخته برام ولی من

می رمو هیچی ازت نمیخوام

اما بدون هرجا برم بعد تو

بغض عشق میمونه از تو برام

بغض من وا نمیشه تو صدام

خدایا... یه دریا گریه میخوام

نفهمید اون که باید می دونست

بیشتر از جون من،عزیزه برام

با جدایی هیچی تموم نمیشه

عاشق از عاشقی سیر نمیشه

بگو تو اگه عاشق نبودی

عاشقت از تو دلگیر نمیشه

بغض عشق مونده هنوز تو صدام

هنوزم هیچی ازت نمیخوام

عاشقت بودم و از عاشقی

جز غمت هیچی نمونده برام

اما من به پات هنوز مونده ام

یه لحظه بی درد نیاسوده ام

از جدایی خیلی اگر گذشته

اما هنوز به عشقت آسوده ام

اگر دنیای ما دنیای سنگ است بدان سنگینی سنگ هم قشنگ است . اگر دنیای ما دنیای درد است بدان عاشق شدن از بحر رنج است . اگر عاشق پس یک گناه است دل عاشق شکستن صد گناه است

امروز نیت کردمو یه فال حافظ گرفتم اصلا فکر نمیکردم به این خوبی در بیاد...

طایر دولت اگر باز گذاری بکند

یار باز آید و با وصل قراری بکند

دیده را دستگه در و گوهر گر چه نماند

بخورد خونی و تدبیر نثاری بکند

دوش گفتم بکند لعل لبش چاره من

هاتف غیب ندا داد که آری بکند

حافظا گر نروی از در او هم روزی

گذری بر سرت از گوشه کناری بکند

زندگی شهد گل است

زنبور عسل میخوردش

آنچه می ماند عسل خاطره هاست

ای دوست دلت همیشه زندان من است

آتشکده عشق تو از آن من است

آن روز که لحظه وداع من و توست

آن شوم ترین لحظه پایان من است