یه نفر نشسته منتظر که باز بیای سراغش

دستاش رو به خداست از توو قلب پنجره اتاقش

تنها هم صداشم عمری پاک و معصوم

میگه جرم من عشقه تا ابد محکومه محکوم

عاشقونه من مینویسم برات همه کسم

اشک من تو چشام میگه من به تو نمیرسم

میگفت افتاد به برگ خشک گلدون که نگاش توو نگاه منه

میگه منم مثل تو عاشق بودم ولی این عاقبت و انتهای منه

نمیدونم این سکوت امشب از من عاشق چی میخواد

هرجا میرم مثل سایه پا به پا دنبالم میاد

حالا با یاد عطر تنت زنده میشم،میمیرم

سراغتو من امشب از این باد سرد میگیرم

میگم ای کاش برام بوی عطر موهاتو بیاره

کی میشه تنهایی در من بمیره

حس زندگی تو وجودم یه بار دیگه جون بگیره

هی میگم به خودم شاید حق قلب من همینه

که مثل اون برگ خشک تو گلدون با لب تشنه بشینه