بی خبر رفت و دگر از او نیامد نامه ای نه،کلامی نه،پیامی نه

هفت شهر عشق را گشتم به دنبالش ندیدمش به کوچه ای به بامی نه

تا که غربت ، یار من در بر گرفت ، دل بهانه های خود از سر گرفت

گرمی خورشید هم آخر گرفت

کلبه ام خاموش شد آتشم افسرد غنچه های بوسه ام برعکس او پژمرد

باد یاد عاشقان را برد

سالها رفتند و من دیگر ندیدم سروری نه، قراری نه،بهاری نه

هفت شهر عشق گشتم به دنبالش از آن همه گذشته یادگاری...نه