سلام

توي مدتي که نبودم براتون عکس هايي که تا حالا توو وبلاگ بوده به همراه چند تا کارت که خودم طراحي کردم با يه آهنگ قشنگ گذشتم دوس داشتيد دانلود کنيد نظر هم يادتون نره

کلیپ

مدت هابود که مي خواستم رازي را که در سينه دارم به تو بگويم.

 اما نتوانستم.

 دوست داشتم هنگامي که از کنارم مي گذري اين راز را در چشمان عاشقم بخواني.

ولي تو با بي اعتنايي مي گذشتي تا اينکه امروز قلم را برداشتم تا از بي مهريت بنويسم.

 ولي وقتي قلم را از روي کاغذ برداشتم ديدم نوشته ام: "با تمام وجود دوستت دارم

دروغه روز دوباره، دروغ ِ دیگره

میدونی دام ِ محبت از رهایی بهتره

من و تو همیشه کنج غم می مونیم

من و تو قدر شادی رو نمی دونیم

نه تنها خورشید ِ ما گرمی هاشو از دست میده

آسمون، فیروزه رنگی هاشو حالا برچیده

خدایا...!!!

 این مردم کوکی چی میگن؟

دریغا...!

 اینا عاشق نمیشن

اینجا بر تخته سنگ

پشت سرم، نارنج زار

رو در رو، دریا مرا میخواند

سرگردان نگاه میکنم

می آیم

می روم

آنگاه در می یا بم

 که همه چیز یکسان است

و با این حال  نیست

 آسمان روشن و آبی

کنون تلخ و ملال انگیز

سپید پوشیده بودم

با موی سیاه

اکنون سیاه جامه ام

با موی سپید

می آیم

می روم

می اندیشم

که شاید خواب بوده ام

می اندیشم

 که شاید خواب دیده ام

عطر برگ های نارنج

چون بوی ِتلخ ِ خوش ِ تند ُ

 و رو در رو

دریا مرا میخواند

 پا در زنجیر پرواز میکنم

با غم های درون اوج میگیرم

با شکست هایم به پیش می تازم

با اشک هایم سفر میکنم

با صلیبم به قله ی قلب ِ انسان صعود میکنم

ای خداوند،ای خداوند!

بگذار تا صلیبم را بِسِتایم

میروم تا خود نرنجم امشب از خاطر حیات

کفنمو بیارید خونی نداره این تن

خورده تیغ غم به رگهام نفسی نمونده با من

داغون داغونم دلم منو جواب کرده خدا

اشکاتو پاک کن چاره نیست مسافرم به نا کجا

گریه نشست و گریه کرد توو این شب غم انگیز

شبی که دستای این دل میرسه به پاییز

داره پرسه میزنه بهت خدا جلو چشمام

خاموش کن این ترانه رو که غم نشسته توو صدام

  خدا کریمه ای دلم واسه همه به غیر تو

نفرین نکن خراب شده این سرنوشت رو سر  تو

این نفسای آخرو به آب و آتیش میزنم

تا که ببنده رختشو این روح مرده از تنم

وصیتم درد و غمه اشکامو پنهون نکنید

به حال و روزگار من خدا رو گریون نکنید

این دل خسته، غریبه، خونه خراب و بی گناه

ببین چه آوردی سرم ای سرنوشت رو سیاه

سکوتمو بارون شکست خلوتمو به هم بزن

بمونه یادگاری توو کوچه رد پای تو

گوش منو میلرزونه صدای خنده های تو

با تو توو اوج آسمون، بی تو اسیر قفسم

از همه گریه های شب فقط تویی همنفسم

قسم به عطر گل سرخ با تو وفادار میمونم

همیشه خوب من تویی یه عمره اینو میدونم

خنده های تو برام شده یه آرزوی ناب

گرفتن دستای تو شده حسرت حتی توو خواب

دیدن تو برای من توو خوابم مثل بیداری

بیا کنار من بمون مگه دوسم نداری؟؟؟

قسم بهگل، به عاشقی ، لایق عشق تو منم

توی گلستون وفا تو یاسی ، من خاکِ ترم

تو واژه ی سلامِ عشق، قشنگترین ترانه ای

واسه نفس کشیدنم تو بهترین بهانه ای

دارم دق میکنم تحمل ندارم

دیگه خسته شدم دارم کم میارم

دلم تنگ شده دیگه نا ندارم

همش فکر تو ام همش بی قرارم

دیگه اشکی نمونده که بخوام

 برات گریه کنم فدای تو چشام

دلم داره واسه تو پرپر میزنه

تو رفتی و هنوز خیالت با منه

بدون تو کجا برم کنار کی بشینم؟

توو چشمای کی خیره شم خودم رو توش ببینم

تو که نیستی به کی بگم چشماشو روم نبنده

به کی بگم یه کم نازم کنه که بهم نخنده

بدون تو با کی حرف بزنم دردت به جونم

توو این دنیا به عشق کی به شوق کی بمونم؟

به جون چشمات از تموم این زندگی سیرم

تو که نیستی همش آرزو میکنم بمیرم

ای پرستوهای خسته

که غبار هر سفر

به بالهایتان نشسته

آیا هنوز هم میگذرید

ز شهری که زمینش

 به رویم دراشو بسته

آهای کبوترهای غمگین

که نیرنگ آسمون

کرده بالهاتونو سنگین

آیا هنوز هم مینشینید

به بامی که زمونه

 سر نگون کرده به پایین

من همیشه دلم میخواست چراغونی

به جز اشکم  نیومد به مهمونی

دل سراپرده ی غمهای زمونه ست

پرستوی تنم بی آشیونه ست

  به روی چه منطقی

 توضیح دادی

 منو مسخره گرفتی زندگی

حالا توو جوونی ام

 پیر شدنم کنار

چرا بی حرمتی کردی

 به من و دلداگی م

رد شدی تو از دلم

 انگاری هیچی نبود

 یه سوال منطقی

 دوستت دارم حرف کی بود؟

 دوست داشتی چشم منو

سرد و نمناک ببینی

 باید اعتراف کنم

 تو به خواسته ات رسیدی

تورو توو گریه میبوسم تورو که غرق لبخندی

توی حالی که من دارم چرا چشماتو میبندی؟

بذار این آخرین بوسه تمام باورت باشه

بذار فردا توو این خونه توو آغوش تو پیدا شم

نمیدونی کنار تو چه حالی داره بیداری

بذار باور کنم امشب تو هم حال منو داری

نمیدونی که آشوبم از این آرامش خونه

از این رویای شیرینی که میدونم نمیمونه

چقدر این حس من خوبه همین که از تو میمیرم

همین که هر نفس امشب هوامو از تو میگیرم

جاده رو خوب ببینم تنهایی رو حس نکنم

اما هر چی من بخوام میدونم اون نمیشه

از خدا میخوام که لاقل تنهاییم تموم بشه

توی جاده یه غریبه دنبال یه عشق کهنه

خدا جون بهش کمک کن تا لباش نباشه تشنه

اگه جاده رو ندیده انتظارو نمیفهمه

بیا تنهاییمو پر کن خداجون خودش کریمه

 توی جاده که می رفتم هوا طوفانی و پر بود

یه حس بی اراده میگفت عشق من پشت سرم بود

تا دیدم یکی باهامه از خودم بی خود شدم

اما نه اون یه سرابه توی جاده پیر شدم

آرزو داشت که یه مرد مثل شیر پشتش باشه

حالا که آرزوهاش دیگه معنی نداره

توی قلب مهربونش هیچ کسی جا نداره

تو موندی و تنهاییات داره تورو عذاب میده

نصیب تو از عشق اون همیشه بی نصیبیه

وقتی آرزو داری که از دنیا دل بکنی

به خدا حق داری تو که از همه دل بکنی

از تو و خاطرات تو نمیتونم دل بکنم

قسمت من همینه که توو تنهاییم جون بکنم

لحظه های رفتن تو نشد فراموش بکنم

به سادگی ازم گذشتی ، التماس نمیکنم

التماس نمیکنم...

از اون روزی که رفتی تکیه دادم به درختی

اون درخت هی به من میگفت خودتو نزن به سختی

از همون روزی که رفتی چی بگم که خیلی پستی

زبون من مو در آورد عشقمو دیگه نخواستی

حالا که از تو دور شدم از این زمونه سیر شدم

نمیدونم  چرا  فقط  منم که  بی پناه  شدم

از وقتی رفتی از پیشم نفس برام حروم شده

نیستی ببنی گلکم دنیا برام زندون شده

آسمون دل تو دوباره از سنگ شده

این چیزا تقصیر تو نیست خوب میدونم

آخه منم گناه دارم به خدا من عاشقم

تورو از خاطره هام نمیشه خط بزنم

سنگتو به سینه ام نمیتونم نزنم

تو که رفتی پی خوشبختی هاتو

این منم که تنها و مونده خاطرات تو

هرچی خواستی تو گذاشتی دوباره توی دلم

اما من صبورم و قول میدم حرف نزنم

تنهایی، آرومترین،،، اینو من خوب میدونم

اما من چیکار کنم بدون همدم دلم

با این همه جنگل سبز بی تو کویر شده دلم

مطمئن باش که سکوتم یه روزی تموم میشه

وای به اون روز ای خدا ، من میدونم چی میشه

از نگاهت میشه فهمید

میشه راحت اینو حس کرد

همه چیزو میشه فهمید

از همین رابطه ی سرد

دیگه احساسی نداری

به من و عشق و جنونم

نمیگی اما چه ساده

اینو از چشات میخونم

با منی اما چه فایده

وقتی هستی از رو اجبار

وقتی قلب تو  یه ذره

 نداره به بودن اصرار

با منی اما چه فایده

وقتی قلبت مال من نیست

وقتی چشمای تو میشه

 واسه اون بارونی و خیس

بهتره بین من و اون

 تنها یک نفر بمونه

عزیزم منو رها کن

میدونم دلت با اونه

نمیخوام به پام بسوزی

به خدا اینو نمیخوام

راهتو ازم جدا کن

ای امید و آرزوهام

اگه  رفتن به صلاحه

دیگه من حرفی ندارم

هرچی بگی تو

همونو به روی چشام میذارم

توو فکر یک سقفم

یک سقف بی روزن

یک سقف پا برجا

محکم تر از آهن

سقفی که تن پوشه هراس ما باشه

توو سردیه شبها  لباس ما باشه

سقفی اندازه ی قلب من و تو

واسه لمس تپش دلواپسی

برای شرم لطیف آیینه ها

واسه پیچیدن بوی اطلسی

زیر این سقف با تو از گل

از شب و ستاره میگم

ازتو و از خواستن تو میگم

و دوباره میگم

زندگیمو زیر این سقف

 با تو اندازه میگیرم

گم میشم توو معنی تو

معنی تازه میگیرم

سقفمون افسوس ...

وافسوس...

تن ابر ِ آسمونه

یه افق یه بی نهایت

کمترین فاصله مون

توو فکر یک سقفم

یک سقف رویایی

سقفی برای ما

حتی مقوایی

توو فکر یک سقفم

یک سقف بی روزن

سقفی برای عشق

برای تو و من

زیر این سقف اگه باشه

میپیجه عطر تن تو

لختی پنجره هاشو

میپوشه پیرهن تو

زیر این سقف

خوبه عطر خودفراموشی بپاشیم

آخر قصه بخوابیم

اول ترانه پا شیم

اگه خالی شد از تو وجودم

اگه پا روی عهدم گذاشتم

ولی ...

دوست که داشتم نداشتم؟؟؟

بیا از سر خط باورم کن

من  ِ عاشقُ عاشقترم کن

نمیخوام قربونی خزون شم

تو با دست خودت پرپرم کن

منو ببخش اگه کم آوردم

اگه فریب دنیارو خوردم

منو ببخش اگه از رو غفلت

دلمو به سیاهیا سپردم

نذار بیشتر از این دلم برنجه

نجاتم بده از این شکنجه

بیا پیرهن عشقو تنم کن

توی تاریکیا روشنم کن

منم وغرور تیکه پاره

منم و آسمون بی ستاره

حالا سهم من از تو سکوته

حالا عاشق تو روبه روته

دیگه نمیخوام از تو جدا شم

دیگه نمیخوام آشفته باشم

آخه بی تو به لب رسیده جونم

دیگه قول میدم عاشق بمونم

اگه آدم خوبی نبودم

اگه یخ زده دستای کبودم

اگه آبروی عشقو بردم

 ولی چوبشو خوردم

نخوردم؟؟؟

منو ببخش...!

اگه بی هدف و بی فروغم

اگه زخمیه دشنه ی دروغم

اگه دلمو از عشقت بریدم

ولی داغشو دیدم

ندیدم؟؟؟

گفتی تمام نمیشوی.کلماتت درست پرواز میکرد و فرو نمی افتاد و من خسته نبودم.سرد شد.عمقی از چیزی که وجود داشت.باور نکردم.کلمات سفید شدند.بغض آمد.دستانم میلرزید.خواستم حرفها را رنگ کنم.نشد.تسلیم شدم.شک کردم.اصرار نکردی. اینبار تو ایستادی.من رفته بودم...