دعا می کنم که نباشی
ای فانوس شب دریایی
فریب داستانت
آستان گرم آفتاب را
از من ربود
حرام باد بر تو
موج هایی که بر ساحلت نشسته اند
این گونه
غرق عاشقی . . .

هدیه هایی که دادی به من ازم بگیره

مثل تو بهم دروغ نگه خالی نبنده

سوتیاتو تعریف بکنمو بهت بخنده

درس عبرتی باشه که من روا بدونم

مثل تو نشه که بپره یه جا نمونم

برو دنبال کارت واسه من حرفی نداری

نمیخواد بری و بهونه تازه بیاری

با چشات گفتی دوباره

واست بهارم دلو میذارم

این تنها یادگاره

عشق تو شوک بود به قلب خسته ام

ببین که بی تو شکستم

نکنه بمیرم تورو نبینم

یخ کنه دستای خسته ام

هنوزم آرزومه،دوباره دیدنت،آرزومه

کاش یه روز برسه لحظه ی رسیدنت آرزومه

همیشه پاییزه وقتی تو نیاشی

قلبم بی تو اینجا میگیره

بعد تو نه دریا نه طلوع فردا

نمیتونه جاتو بگیره

کاشکی میشد نبض لحظه رو بگیرم

تا پیشم بمونی عزیزم

بدون هرجا باشی یکی توی دنیا

به یاد چشماته هنوزم

روزی روزگاری زنی در کلبه ای کوچک زندگی میکرد. این زن همیشه با خداوند صحبت میکرد و با او به راز و نیاز میپرداخت.. روزی خداوند پس از سالها با زن صحبت کرد و به زن قول داد که آن روز به دیدار او بیاید. زن از شادمانی فریاد کشید، کلبه اش را آماده کرد و خود را آراست و در انتظار آمدن خداوند نشست! چند ساعت بعد در کلبه او به صدا درآمد! زن با شادمانی به استقبال رفت اما به جز گدایی مفلوک که با لباسهای مندرس و پاره اش پشت در ایستاده بود، کسی آنجا نبود! زن نگاهی غضب آلود به مرد گدا انداخت و با عصبانیت در را به روی او بست. دوباره به خانه رفت و دوباره به انتظار نشست!
ساعتی بعد باز هم کسی به دیدار زن آمد. زن با امیدواری بیشتری در را باز کرد. اما این بار هم فقط پسر بچه ای پشت در بود. پسرک لباس کهنه ای به تن داشت، بدن نحیفش از سرما می لرزید و رنگش از گرسنگی و خستگی سفید شده بود. صورتش سیاه و زخمی بود و امیدوارانه به زن نگاه میکرد! زن با دیدن او بیشتر از پیش عصبانی شد و در را محکم به چهار چوبش کوبید. و دوباره منتظر خداوند شد.
خورشید غروب کرده بود که بار دیگر در خانه زن به صدا درآمد. زن پیش رفت و در را باز کرد...
پیرزنی گوژپشت و خمیده که به کمک تکه چوبی روی پاهایش ایستاده بود، پشت در بود. پاهای پیرزن تحمل نگهداشتن بدن نحیفش را نداشت. و دستانش از فرط پیری به لرزش درآمده بود. زن که از این همه انتظار خسته شده بود، این بار نیز در را به روی پیرزن بست!
شب هنگام زن دوباره با خداوند صحبت کرد و از او گلایه کرد که چرا به وعده اش عمل نکرده است!؟
آنگاه خداوند پاسخ گفت:
ـ من سه بار به در خانه تو آمدم، اما تو مرا به خانه ات راه ندادی!

آخر این بازی منم

دل،دل شکستمو

چشم ، چشای خستمو

دستای دل رو بستنو

خیره به در نشستنو

نه دیگه اون نمیاد

اون دیگه بی تو میپره

داره با کسی میره

که خیلی از تو بهتره

چی شد اون همه محبت و صداقت توو چشات

زاغ کی رو باز زدی الهی که کور شه چشات

آخر این بازی منم که تو رو از رو میبرم

که داغ عشقو رودل سیاه و زشتت میزنم

ایندفعه خامت نمیشم مست و خرابت نمیشم

از غم عشق تو دیگه سر به بیابون نمیشم

دل تو مثل بهار بود یه زمون

چشم تو خیلی خمار بود یه زمون

دل من بخشی عشقه تو و باز

سر تو خیلی هوا بود یه زمون

روزی که رفتی شکستی

عهدی که زیر بارون با دل من بستی

فکر کردم اگه بری بازم میای چون عاشقم هستی

من ولی هنوز یاد اون عهدمون هستم

هنوز از عطر موهات عاشقونه مستم

چشمامو به روی چشم دیگرون بستم

حیف من... حیف من... حیف من...

گناه من عاشقی بودو به پات سوختم

روزی هزار بار بازم چشم به راهت دوختم

تو نبودی ومنم کنج دلم گفتم

حیف من... حیف من...حیف من...

توی زندون دل توحکم تیرمو نوشتن

میمیرم از عشقت ولی میدونم که توو بهشتم

جشن مرگمو میگیری با رقیبم مینشینی

یه روز دوباره اما منو توو رویا میبینی

کسی که یک بار مرا فریب میدهد برای او ننگ است ولی کسی که دوبار فریبم میدهد برای من ننگ است(ضرب المثل اسکاتلندی)

معایب دیگران ، معلمان خوبی هستند(ضرب المثل آلمانی)

تجربه نامی ست که همه افراد بر روی اشتباهات خود میگذارند(اسکاروایلد)

تجربه، معلم سخت گیریست؛چرا که نخست امتحان برگزار میکند و سپس درسهای لازم را به شما میدهد(ورنون لاو)

غالبا مردم نادان ،حماقت و بلاهت خویش را سرنوشت می نامند(سزار لیرورد)

آنان که گذشته را به خاطر نمی آورند،محکوم به تکرار آن هستند(سانتایانا)

انسان سعادتمند کسی است که از هر خطایی تجربه ای کسب کند(سقراط)

تجربه،مدرسه ای است که محصلین خود را با قیمتی گران بار می آورد(فرانکلین)

تغییر یعنی به دست آوردن چیز جدید(جانسون)

بازم دلم گرفته گریه ام اختیاری نیست

آخه جز گریه منو کاری نیست

یه عمره از محبت بی نصیبم ای خدا من غریبم ای خدا

اگه عشق همینه اگه زندگی اینه

نمیخوام چشمام دنیارو ببینه

از لبهای سردم خنده گریزونه

راز دل خسته ام هیشکی نمیدونه

بازیچه شدن تا کی؟؟؟

دل رو گول زدن تا کی؟؟؟

افسردگی تا کی؟؟؟

اگه عشق همینه اگه زندگی اینه

نمیخوام چشمام دنیارو ببینه

دل به هرکه دادم بی وفایی دیدم

چه رنجایی که عمری از عشق کشیدم

ای عشق من ، تنهام نذار

تو که میدونی چه بی رحمه جدایی

غم دنیا توو چشامه

تو کجا و اون روزای آشنایی

باورم نیست،خوابم انگار

دیگه دستات ، محرم دستای من نیست

چه غریبی وقت رفتن

بی تو این دنیا جای عاشق شدن نیست

گفتم از من باوفاتر

گفتی میدونم ولی دل عاشقت نیست

گفتم از تو یادگاری

گفتی افسوس عشق تو شقایقت نیست

عشق

هر جا که عشق خیمه زد جای عقل نیست(سعدی)

برای مرد،عشق و محبت،لذت زندگیو برای زن،خود زندگی است.(دکتر سپهری)

بهشت این دنیا عشق است و وفاداری (محمدحجازی)

آنجا که عشق نمی یابید عشق ارزانی کنید عشق خواهید یافت(یوحنا)

عشق بلاییست که همه خواستارش هستند(افلاطون)

وقتی که موضوع عشق در کار است پای عقل می لنگد(مترلینگ)

هیچ شکنجه ای دردناک تر از این نیست که انسان نه عشق بورزد و نه عشق نثار او شود(کامل موکلییر)

عشق معمار زندگی است(هریه)

عشق و عاشقی همه را شاعر میکند(افلاطون)

عاشق حقیقی ، سعادت محبوبش را در نظر دارد(آلفرد دوموسه)

عشق بهتر از ذره بین ،هرچیز خوب معشوق را بزرگ میکند(سیدنی)

عشق،تنها مرضی است که بیمار از آن لذت میبرد(افلاطون)

تنها وظیفه انسان عشق ورزیدن است(کامو)

سعادتمند واقعی کسی ست که از یک عشق پاک بهره مند باشد(تولستوی)

اگر مایلیم پیام عشق را بشنویم بایستی خود نیز این پیام را ارسال کنیم(مادرترزا)

زندگی با عشق هرگز تیره نیست(لئوبوسکالیا)

عشق،چراغ زندگیست(تاکور)

عشق میوه تمام فصلهاست و دست همه کس به شاخسارش میرسد(مادرترزا)

گل بی آفتاب نمی شکفد و سعادت بدون عشق بوجود نمی آید(ماکسیم کورکی)

پربارترین گنج ، قلبی عاشق است که با همه در آرامش است(جی پی واسوانی)

هرکسی با عشق الهی متحد شود اندکی از بهشت را در زمین می آفریند(کاترین پاندر)